Δευτέρα, 5 Μαΐου 2008

΄Ονειρα

`




Υπάρχει μια ολόκληρη μερίδα ανθρώπων που "παίρνει για όνειρά της την πραγματικότητα" ( κατά Μπουρντιέ ευαγγέλιο). Είναι αυτοί που εσωτερικεύουν την αναγκαιότητα που βλέπουν γύρω τους, που εξοβελίζουν την "επιθυμία του αδύνατου" γιατί τη θεωρούν απαγορευμένη. Είναι οι γονείς των παιδιών που έχουν μάθει- από διαίσθηση- να συμβιβάζονται με τις αντικειμενικές πιθανότητες των παιδιών τους και όχι με τις δυνατότητές τους. Οι έρευνες δείχνουν ότι ένα παιδί της εργατικής τάξης έχει πολύ λιγότερες πιθανότητες να ολοκληρώσει το Λύκειο και/ή να εισαχθεί στο πανεπιστήμιο από ένα παιδί της μεσαίας ή της κυρίαρχης τάξης. Οι γονείς τους έχουν αποκτήσει όχι μόνο την εμπειρία ενός περιβάλλοντος δικών τους μορφωτικών αποτυχιών αλλά και αντίστοιχες των παιδιών τους.Το "ασκητικό έθος" της ανόδου με τη βοήθεια της μόρφωσης είναι προνόμιο που δεν ανήκει στις οικογένειες που είναι "χαμηλά" γιατί δεν πιστεύουν ότι μπορούν να το πραγματοποιήσουν. Και το σχολείο, τι κάνει;

Το σχολείο δεν είναι συμβατό με το μορφωτικό κεφάλαιο και τις ηθικές στάσεις που κληροδότησαν στα παιδιά τους αυτές οι οικογένειες. Το σχολείο αναγνωρίζει ως έγκυρη μόνο την "προίκα" των παιδιών των άλλων τάξεων.Το σχολείο εξαρτά την επίδοση των παιδιών στα φυσικά τους χαρίσματα και ξεμπερδεύει, σαν τον Πόντιο Πιλάτο. Το σχολείο αναπαράγει αυτό που βρήκε να υπάρχει ως κοινωνική διάκριση, το τρέφει καλά καλά και το γιγαντώνει. Και αναμένει ,για να κόψει τους ώριμους καρπούς του.

Επιστροφή λοιπόν στο σχολείο. Έξι εβδομάδες count down. Ωραία. Ροδάκινα μπορείς να αγοράσεις, αλλά πώς να αγοράσεις την άνθιση ενός ολόκληρου περιβολιού;
Για τη Φ., την καλή συναδέλφισσα που με εγκάλεσε σήμερα το πρωί, την ώρα της προσευχής, γιατί αραίωσα τις αναρτήσεις.

11 σχόλια:

faraona είπε...

Sobraluz μου
ξερεις τι μου κανεις οταν σε διαβαζω?
Μου δημιουργεις απο τις πρωτες σειρες της αναγνωσης την επιθυμια να σε ειχα δασκαλα μου.
Κι επειδη ξερεις ειμαι της χουντας παιδι (μπηκα το 67 στο εξαταξιο τοτε Γυμνασιο και βγηκα το 73),δεν εχω να θυμαμαι τιποτε απ αυτη την περιοδο παρα μονο εναν δυο καθηγητες μου.
Ετσι οι γλυκιες αναμνησεις που εχω ειναι μονο απο δασκαλους του δημοτικου που πηγαινα και που ευτυχισα να ειναι αριστοι.Ε λοιπον αυτο μου κανεις.Με αναγαγεις σε κεινη την εποχη και λεω μεσα μου."Σαν εκεινους ειναι"
Σε φιλω
και σε εκτιμω πολυ
Να το ξερεις.

Ανώνυμος είπε...

Ευχαριστώ.Χαίρομαι να σε διαβάζω΄.Μου φτιάχνεις τη μέρα.Θα τα πούμε σε λίγο...Η συναδέλφισσα Φ.

sobraluz είπε...

@ βασιλομήτωρ: Για "εμάς" η παιδαγωγική είναι πολιτική πράξη και συνεχώς ανιχνεύουμε τα χαρακτηριστικά της, ακόμη και όταν -από τα πράγματα- δεν μπορούμε να κάνουμε και τίποτε άλλο. Με στηρίζεις, ευχαριστώ.

sobraluz είπε...

@ Φ. : Βλέπω ότι το τυπικό 24ωρο της δασκάλας αρχίζει να αλλάζει. Τι καλά! Δε σε είδα σήμερα στο σχολειό. Αύριο λοιπόν.

Nomad είπε...

Καλα σας τα είπε η Φ., κυρία μας.

:)

Κι εσείς εδώ καλά τα λέτε, δυστυχώς...

πουαντερι είπε...

Καλή μου sobraluz ευτηχώς πού έχω κι εσένα να με ξυπνάς.
Τέλεια η νέα μας φίλη, ελπίζω μόνο να μην χαθεί όπως η Γιούλη(knittingoholic).
Όχι τιποτε αλλο μην μεινω παλι με την χαρα οτι αυξηθηκαμε...

sobraluz είπε...

Χμ,φοβάμαι ότι αραία αραία είμαστε καμία δεκαρέα αγαπητέ Νομάδα.

sobraluz είπε...

Και τι όμορφο το καλωσόρισμα που της έκανες!

πουαντερι είπε...

Καλημερα!!!
Θελω τα φωτα σου σε κατι(δες την αναρτηση σε μενα) δεν ξερω Αγγλικα τοσο καλα.
Ευχαριστω εκ των προτερων.

Roadartist είπε...

..ωραια τα εγραψες..

antupodaskala είπε...

Αγαπητοί bloggers,
Ένα καλοκαιριάτικο απόγευμα, μετά από ένα μπουρίνι με φουσκοθαλασσιά ένας παππούς περπατά με τον εγγονό του στην ακροθαλασσιά. Χιλιάδες αστερίες ξέβρασε η θάλασσα στην αμμουδιά που ετοιμοθάνατοι ψυχοραγούν. Στο διάβα τους, λοιπόν, τους βλέπουν παππούς και εγγονός. Πιάνει το παιδί έναν αστερία και το πετά στη θάλασσα. "Τι κάνεις" λέει ο παππούς, "δε βλέπεις ότι είναι χιλιάδες;" ΚΑΙ το παδί απαντά. "ΑΥΤΟΣ ΠΑΠΠΟΥ ΣΩΘΗΚΕ!"
Γι΄αυτόν τον "αστερία" γίνονται όλα! που δεν έχει στον ήλιο μοίρα και γι' αυτά τα παιδιά που τους σκέφτονται. Αν δε στοχεύουμε σ΄αυτόν να πάμε στο σπίτιμας, δεν έχουμε θέση στο σχολειό.Σ΄ευχαριστώ sobraluz!! Σ΄ευχαριστώ γιατί υπάρχεις!Είμαι τυχερή!

LinkWithin

Related Posts with Thumbnails